Saturday, September 24, 2016

ഏറുമാടം



ഈ ഏറുമാടത്തിൽ പുലരുവോളം സംസാരിച്ചിരിക്കണം .
തണുത്ത രാവുകൾക്ക്‌ ചൂട് പിടിക്കാൻ കരിമ്പടത്തിനും മേലെ ഗുലാം അലിയും ജഗ്ജിത് സിങ്ങും മാറി മാറി പാടണം .
പിന്നെ രാത്രിയുടെ നിഗൂഡതയിൽ ലയിച്ച് ഉറങ്ങണം .
ഒരൊറ്റയാന്‍റെ അട്ടഹാസം കേട്ട് ഞെട്ടിയുണരണം . പിന്നേം തലയടക്കം കമ്പിളിക്കുള്ളിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നിറങ്ങണം .

ഈ ഓലക്കീറുകൾക്കിടയിലൂടെ വെളിച്ചം തോണ്ടി വിളിക്കാൻ സമയമെടുക്കും . കാരണം സൂര്യൻ പോലും കോടമഞ്ഞ്‌ പുതച്ചുറങ്ങുകയാവും . ഉണർന്നാൽ സൂര്യകാന്തിക്കാലം കാണാം .
ചെണ്ടുമല്ലി പൂക്കളുടെ നൃത്തം കാണാം . ഓരോ ചെടികളിലും മഞ്ഞുത്തുള്ളികൾ എഴുതിയ കവിതകൾ വായിക്കാം .
കണ്ണിന് പോലും പിടി തരാതെ പായുന്ന കാട്ടുമുയലുകളെ കാണാം .

വിറക് ശേഖരിച്ചുവരുന്ന പെണ്‍കുട്ടികൾക്ക് സഹതാപം തോന്നിയാൽ ഉണക്ക വിറക് ചുള്ളികൾ കിട്ടിയേക്കും . ആ വിറകിന് ചുറ്റുമിരുന്ന് തീ കായാം .
കുശണ്ണനോ പ്രസാദോ വരുമായിരിക്കും ഇപ്പോൾ . ഇന്നവരുടെ കയ്യിൽ എന്തായിരിക്കും ..?
ചുട്ടെടുത്ത ചോളമോ അതോ പൊങ്കലോ ...?

ചില യാത്രാ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഇങ്ങിനെ ചിലതിലേക്ക് മാത്രം ഒതുങ്ങാറുണ്ട് , അതൊരു ഏറുമാടമാവാം , അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഗ്രാമം , വ്യക്തി , രുചി അങ്ങിനെ എന്തും .
ഗോപാൽസാമി ബേട്ടയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ പകർത്തിയതാണ് ഇത് . ഗുണ്ടൽ പേട്ടയിലെ ചില പരിചിത മുഖങ്ങളും പിന്നെ അൽപം ഇഷ്ടങ്ങളും ഈ ചിത്രത്തോട് ചേർത്ത് വെച്ചു .

അലസതയുടെ ആഘോഷങ്ങൾ



അലസതയും ഒരു ആഘോഷമാണ് . വാൾപ്പാറ കാടും കടന്ന് തേയിലക്കുന്നിറങ്ങി വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് . കുളിരുള്ള അന്തിയിൽ കുയിലിന്‍റെ പാട്ട് . അതിരുകൾ കാടാണ് എന്ന നേരിയ ഭയം . തേയില ചെടികൾക്ക് മീതെ നിലാവ് പെയ്യുന്നു . കാട്ടുപ്പൂക്കളുടെ മാദക ഗന്ധം . സിരുകുന്ദ്ര എസ്റ്റേറ്റിലെ രുചികരമായ ഭക്ഷണം . അതിനൊപ്പം നിലാവിനെയും തൊട്ടു കൂട്ടി .
രഫ്താ രഫ്താ വൊ മേരീ ഹസ്തീ കാ സാമാ ഹോ ഗയേ
പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മെഹ്ദി സാബ് പാടുന്നു . ഇന്നീ രാവിൽ ഈ ടെന്റ് നിറയെ ഗസൽ പെയ്യും .
വാൾപ്പാറക്കൊരു നിഗൂഡ സൗന്ദര്യമുണ്ട് . വാരിപുണരുന്നൊരു വന്യഭാവമുണ്ട് . നിലാവുള്ള രാത്രികളിലത്‌ കൂടുതൽ മാദകമായി തോന്നും .
ഇലകളിൽ മഞ്ഞുപ്പെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം . ആ ശബ്ദം അങ്ങ് കുട്ടിക്കാലത്തോളം ചെന്നെത്തും . മഞ്ഞു പെയ്തിരിന്ന ഡിസംബറുകളെ ഓർമ്മവരും . ആ ഡിസംബറുകളിപ്പോൾ ഓർമ്മകളുടെ കലണ്ടറിൽ മാത്രമേ മാറിമറിയാറുള്ളൂ .
മഞ്ഞും കാടും ഗസലും നിലാവും പ്രണയമാണ് . ഒരുപാട് പ്രണയിനികളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് മുറ്റത്തിരുന്നു . കണ്ണുകൾ ഒരു പ്രണയകാലം അകലെയുള്ള തേയിലത്തോട്ടങ്ങളിൽ ചെന്നുനിന്നു. തേയിലതോട്ടങ്ങളിൽ നിലാവ് പെയ്യുന്നതിനോളം മനോഹരമായ ഏത് കാഴ്ചയാണുള്ളത്. അകലേ മഞ്ഞും നിലാവും പ്രണയിക്കുന്നത്‌ കാണാം . ഈ കുയിലുകൾ പാടുന്നത് അവർക്കുവേണ്ടിയാവണം .
ആകാശത്ത് ചിന്നിച്ചിതറി കിടക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ . നക്ഷത്രങ്ങൾ കൂട്ടുവരുന്ന യാത്രകൾ മനോഹരമാണ് . ഈ യാത്ര തുടങ്ങിയതും ഇതുപോലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നൊരു രാത്രിയിലാണ് . ഒത്തിരി അനുഭവങ്ങൾ കോരിയൊഴിച്ച ഈ രാത്രിയിൽ സ്വപ്നങ്ങളെ പുതച്ച് ഞങ്ങളുറങ്ങുമ്പോഴും അന്തികൂട്ടിനായി ഈ നക്ഷത്രങ്ങൾ കണ്ണു ചിമ്മാതെ കാവലിരിക്കും .

മല പണ്ടാരങ്ങള്‍




കക്കി ഡാം കഴിഞ്ഞുള്ള വനപാതയുടെ അരികിലെല്ലാം ഈറ്റ വെട്ടി കെട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. മേലെ ആദിവാസികളുടെ കുടിലുകള്‍ കാണാം. പാറകള്‍ക്കും മരത്തിനും ഇടയില്‍ കെട്ടി കൂട്ടിയ ചെറിയ സങ്കേതങ്ങള്‍. ഒരാള്‍ക്ക്‌ പോലും നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഇതിനകത്ത് എങ്ങിനെ ഒരു കുടുംബം ,മുഴുവൻ താമസിക്കുന്നു..? കാറ്റിനെയും മഴയേയും കാട്ടു മൃഗങ്ങളെയും അതിജീവിച്ചു ഇവരെങ്ങിനെ ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമല്ല. ദൈവം ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരുടെ സാഹചര്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള പ്രത്യേകത നല്‍കിയിരിക്കണം.

“മല പണ്ടാരങ്ങള്‍” എന്ന ആദിവാസി വിഭാഗമാണിവർ . നല്ല കാട്ടുതേന്‍ കിട്ടും എന്നറിഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ അവരുടെ കുടിലിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. മുളയുടെ കുറ്റികളില്‍ ശേഖരിച്ചു വെച്ച തേന്‍ രുചി നോക്കിയപ്പോള്‍ തന്നെ മനസ്സിലായി മേന്മ. ഒട്ടും മായം ഇല്ലാത്തത്.

ഈ ജീവിതവുമായി ചേർന്നുപോകാൻ ഇവർക്ക് കഴിയുമായിരിക്കും . പക്ഷേ ഈ പരിസരം നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കും എന്നുറപ്പ് . കുഞ്ഞു കുട്ടികളുണ്ട് ഇവർക്കിടയിൽ . മഴ പെയ്ത് നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ ഉടുപ്പുപോലുമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന അവരുടെ ദൈന്യത നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങൾ . ഒരു തേനിനും രുചി തോന്നില്ല ഈ മുഖങ്ങൾ കണ്ടുമടങ്ങുമ്പോൾ . ഇതൊക്കെ ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ജീവിതത്തിന്‍റെ മറ്റൊരു അവസ്ഥ കാണിച്ചു തരികയാണ് . ഒരു സിലബസ്സിലും കാണാത്ത പാഠങ്ങളാണ് .

സ്വപ്‌നങ്ങൾ പോലും നിഷേധിച്ചവരാവും ഇവർ . മറിഞ്ഞു വീഴേക്കാവുന്ന ഒരു മരം , കുത്തിയൊലിച്ചു വന്നേക്കാവുന്ന മലവെള്ളപ്പാച്ചിൽ . ഈ ഭീതിയുമായി കഴിയുന്നവർക്ക് സ്വപ്നം പോലും ആഡംബരമാണ് .

കാട്ടിലൊരു മഴയിരമ്പം കേൾക്കുന്നുണ്ട് . അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു മഴയിരമ്പം മനസ്സിലുണ്ട് . കാടിറങ്ങി . തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി പിന്തുടരുന്നു . അവൻ കാണാത്ത അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞൊരു ലോകത്തിന്‍റെ ചിരി ഞാനവന് തിരിച്ചു നൽകി .

ഒരു മഞ്ഞുകാലത്തോളം ദൂരം


വിജനമായ റോഡരികിൽ നട്ടുച്ച നേരത്ത് ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നൊരു മൂത്ത വട്ടുണ്ടെനിക്ക് . കാടിനെ പിളർത്തി വളഞ്ഞും പിരിഞ്ഞും നീണ്ടുപോകുന്ന പാതകൾ ഏറ്റവും നിഗൂഢമായി തോന്നുന്ന സമയമാണ് നട്ടുച്ച നേരം . ആ നിഗൂഢത തന്നെയാണ് അതിന്‍റെ ഭംഗിയും .
കാടും റോഡും നിശബ്ദമാകുന്ന അത്തരം സമയങ്ങളിൽ സംഭവിക്കുന്നൊരു ധ്യാനമുണ്ട്, വരികളാക്കി ഇവിടെ പതിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനും നിർവചനങ്ങൾക്കും അപ്പുറത്തുള്ള ഒന്ന് . 

അറ്റം കാണാതെ നീണ്ടു പോകുന്ന പാതകളും നിബിഢ വനങ്ങളും പ്രലോഭനത്തിന്‍റെ അങ്ങേയറ്റമാണ് . കാടിനോളം മാദകമായി ക്ഷണിക്കുന്ന മറ്റൊന്നില്ല . അതിനോളം ലഹരി മറ്റൊന്നിനും നൽകാനുമാവില്ല. വിജനമായി നീളുന്ന നിരത്തുകള്‍ മറ്റൊരു ദർശനമാണ് . ലക്ഷ്യമില്ലാതെ നടക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നൊരു ഭ്രാന്തൻ അഭിനിവേശമാണത് .

ഷോളയാർ ഡാമും പരിസരവും ഇങ്ങനെ വിജനമായി മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല . മൂപ്പെത്താത്ത ഉച്ചവെയിലിൽ ഇറങ്ങി നടന്നു . ഭാരമില്ലാത്തൊരു മനുഷ്യനായി മാറിയ നിമിഷങ്ങളിലൂടെ . ഇലകളും ചെടികളും കാടുമല്ലാതെ ഒന്നിനേയും കാണുന്നില്ല , ഇവയോടല്ലാതെ ഒന്നിനോടും സംസാരിക്കാനുമില്ല . കാടിനുള്ളിൽ നിന്നും പമ്മി പതുങ്ങി വന്നൊരു കാറ്റ് ശരീരം തണുപ്പിച്ചു, മനസ്സും . ഒരു കോടി പ്രണയം മനസ്സില് നിറച്ചിട്ടാണ് ഓരോ കാറ്റും മഴയും പടിയിറങ്ങി പോകുന്നത്.

നടന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്, നട്ടുച്ചയുടെ പച്ചപ്പിലൂടെ . കാടുകളും പാതകളും സംസാരിക്കുന്നത്രയും ഹൃദ്യമായി എന്നോടാരും മിണ്ടിയിട്ടില്ല . അതിനോളം മനോഹരമായ ഒരു പാട്ടും ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല . ഓരോ മൈൽക്കുറ്റികൾക്കിടയിലും സ്വപ്‌നങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന പാതകൾ . അതിങ്ങിനെ നീണ്ടുപോകുകയാണ്, ദേശാന്തരങ്ങളും കടന്ന് ഒരു മഞ്ഞുകാലത്തോളം ദൂരം..

ഒരു മകര മഞ്ഞുകാലത്ത്




മണ്ണും മലയും മരങ്ങളും പാതകളും കോടമഞ്ഞു പുതച്ചുറങ്ങുകയാണ് . കുന്നിറങ്ങി വരുന്ന മഞ്ഞിന്‍റെ കുളിര് തണുപ്പിക്കുന്നത് മനസ്സിനെയാണ്‌ . വീണ്ടും ഈ ചിത്രം മോണിറ്ററിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു . 

ഒരു മകര മഞ്ഞുകാലത്ത് പകർത്തിയ ചുരം ചിത്രമാണിത് . ഓരോ യാത്രയും മറ്റൊരു യാത്രയുടെ തുടർച്ചയാണ് . ഓരോ ചിത്രങ്ങളും മറ്റൊരു യാത്രയിലേക്കുള്ള ആവേശവുമാണ് . കണ്ടില്ലേ കുന്നിറങ്ങി വരുന്ന മഞ്ഞിന്റെ വശ്യത . നമുക്കായി മാത്രം തുറന്നുവെച്ചൊരു ചായക്കട , ആരെങ്കിലും വഴിതെറ്റിയെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ വിളക്കെരിയുന്നൊരു വഴിയമ്പലം , ഒരു ചിരിയിൽ മാത്രം ഒരു ജന്മത്തിലെ പരിചയം ബാക്കി വെച്ചേക്കാവുന്ന ആരെങ്കിലും ഒരാൾ , ചുക്കിചുളിഞ്ഞ മുഖത്ത് ഒരുപാട് കാലങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നൊരു പൂക്കച്ചവടക്കാരി , ആൽമരങ്ങളുടെ ചുവട്ടിൽ അണയാതെ കത്തുന്ന വിളക്കുകൾ . ഇവയെല്ലാം നമ്മളെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട് . ഇതെല്ലാം തൊട്ട് മുന്നോട്ട് പോവേണ്ടതുമുണ്ട്. യാത്രാസ്വപ്നങ്ങൾ കുത്തി നിറച്ചൊരു ഭാന്ധം ചുമലിലേക്കിട്ടു .

ചുരങ്ങളുടെ വളവുകളും കഴിഞ്ഞു പോയ സ്വപ്നങ്ങൾ എത്രയാണ് . ആ വളവുകളിൽ മാത്രം തങ്ങി തിരിച്ചു പോന്ന സ്വപ്നങ്ങളും കാണും അത്രത്തോളം .ചുരങ്ങളിലെ കയറിയിറക്കങ്ങൾ നൽകുന്നൊരു സന്തോഷമുണ്ട് . ശരീരത്തിലേക്ക് പകരുന്നൊരു ഊർജ്ജമുണ്ട് . രാവും പകലുമറിയാത്തൊരു ലഹരിയാണത് . വളവുകൾ കഴിഞ്ഞെത്തുന്ന നിരപ്പുകളിലെ ചെറിയ കൽപ്പടവുകളിലിരുന്ന് ദൂരങ്ങളും താണ്ടി വരുന്ന ലോറികളിലെ അമരക്കാരെ അസൂയയോടെ നോക്കിയിരുന്ന നോമ്പുകാലങ്ങളുണ്ട്. ഏതെല്ലാം ദേശങ്ങൾ താണ്ടിയാവണം അവയെല്ലാം കിതച്ചുകൊണ്ട് ചുരമിറങ്ങുന്നത് . സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം ഒരു ഭാണ്ഡത്തിൽ കെട്ടിപൊതിഞ്ഞു അതുപോലൊരു ലോറിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയണം ഒരിക്കൽ.
ചുരം കയറുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ .

നടന്നു തീർത്ത വഴികളിലൂടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മകളിലൂടെ തിരിഞ്ഞു നടക്കും . വഴിയമ്പലങ്ങളിൽ കിടന്നുറങ്ങും . പൊതിച്ചോറ് വാങ്ങി കഴിക്കും . പാറക്കെട്ടുകളിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ഉറവ് വെള്ളം ആർത്തിയോടെ കുടിക്കും . ഇടക്കെപ്പോഴോ കാട്ടിലോ മലയിലോ പെയ്യുന്ന മഴയെ ഏറ്റുവാങ്ങും. കോടമഞ്ഞിനിടയിൽ ഒളിച്ചു കളിക്കുന്ന സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നിലാവും നക്ഷത്രങ്ങളും എന്‍റെ കൂട്ടുകാരാവും . വഴിയമ്പലങ്ങളിൽ ഇരുളിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്ന ഈണമില്ലാത്ത നാടോടി ഗാനങ്ങളിലെ വിരഹവും സന്തോഷവും സന്താപവും ഏറ്റുവാങ്ങും . തട്ടുകടകളിലെ മണ്ണെണ്ണ അടുപ്പിന്‍റെ ചൂടിനോട്‌ചേർന്ന് നിൽക്കും . ഉണക്ക ചുള്ളികൾ പെറുക്കി കൂട്ടി തീ കായുമ്പോൾ ലോകം അവിടെ മാത്രമായിഒതുങ്ങും . പേരറിയാത്ത പൂക്കളോടും ചെടികളോടും സംസാരിക്കും . ലക്ഷ്യമില്ലാതെ നീണ്ടുപോകുന്നവനപാതകളും നാട്ടു വഴികളും . ഈറ്റക്കാടുകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി ആനച്ചൂര് മണക്കുന്ന കാട്ടുവഴികളിലൂടെ .ഒരു മലയണ്ണാൻ ഓടിയൊളിച്ചു . ദൂരെ ഒരു ഒറ്റയാന്റെ ചിന്നംവിളി.പക്ഷികളുടെ കലപില .കുരങ്ങന്മാരുടെ ഊഞ്ഞാലാട്ടം . പകച്ചുനോക്കുന്ന മാനുകൾ . കുതിച്ചുപായുന്ന മുയലുകൾ .

കണ്ണടച്ചിരുന്നു . മുന്നിലൊരു ലോകം തെളിയുന്നു . നീണ്ടുപോകുന്ന ഒറ്റയടിപാതകൾ പാതകൾ . പിന്നത് ചന്നിച്ചിതറി പോകുന്നു . പലവഴികൾ . ഓരോ വഴികളും ഓരോ സ്വപ്നലോകത്തേക്ക് . നമുക്ക് നടന്നു തീർക്കാനുള്ള വഴികളും കണ്ടു തീർക്കാനുള്ള കാഴ്ചകളുമാണത് . ഒരിക്കൽ കൂടി ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കൂ .. യാത്രികന്റെ ആവേശം മഞ്ഞിന്റെ കുളിരും കടന്ന് സിരകളെ ചൂട് പിടിപ്പിക്കുന്നില്ലേ ? 

യാത്രകളിലെ മഞ്ഞുകാലം



ചില യാത്രകളിലെ മഞ്ഞുകാലം ഒരിക്കലും അവസാനിക്കില്ല . വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും യാത്ര നൽകിയ ഓർമ്മകൾക്ക് മേലെ ആ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കും . പ്രണയത്തിന്റെ മണമാണ് മഞ്ഞുകാല യാത്രകൾക്ക് . വഴിയരികിലെ അക്കേഷ്യ മരങ്ങളിലെ ചില്ലകളിൽ നിന്നും വരുന്ന തണുത്തുറഞ്ഞ കിളിനാദങ്ങൾക്ക് ഒരു വിഷാദ ഗാനത്തിന്റെ ഈണമുണ്ട് . ഒറ്റക്കിരുന്ന് പാടുന്ന കിളികൾ .

മഞ്ഞിനൊപ്പം പൂത്ത അക്കേഷ്യയുടെ മാദകമായ മണം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കാട്ടുവഴികൾ . കാൽപനിക സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഒരു കൊട്ടാരം തന്നെ പണിയാൻ ഈയൊരു നിമിഷങ്ങൾക്ക് പറ്റും . ഈ മഞ്ഞു വഴികൾ ഇഴഞ്ഞെത്തുന്നത് ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ് . 
അതിനപ്പുറം ദൈവം കയ്യൊപ്പിട്ട ഒരു പ്രകൃതി ഭംഗിയിലേക്ക് .

കാടൊരു പ്രണയിനി കൂടിയാണ്



തോന്നുന്നുണ്ടോ ഇതിനിടയിലൂടെ കയറി ഉള്ളിലോട്ട് പോകാൻ . ,?
ഭ്രാന്തമായ അഭിനിവേശം .
കാട് വേഴ്ച്ചക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന പോലെ .
ഭ്രമകൽപനയുടെ അങ്ങേയറ്റമാണത് .
വന്യമായ മദാലസഭാവം .
വിട്ടുപോരാൻ അനുവദിക്കാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷണിക്കുന്ന ലാസ്യത.
കാടൊരു പ്രണയിനി കൂടിയാണ്